Het Urkerland
0

Oprichter Orca's trots op club

Een illuster viertal stond in 1963 aan de wieg van basketbalvereniging Orca’s. ,,Willem Wakker, Arie Post, Graddus Brouwer en ik zei de gek. We vormden een lief ploegien. Iedere zaterdag was het raak in De Noord. Daar werden de eerste lay-ups gemaakt. Niemand op Urk kende de sport basketbal, totdat wij ermee begonnen. Daarna is het als een olievlek gegaan’’, kijkt Piet Brouwer (70) glimlachend terug. Inmiddels is Orca’s uitgegroeid tot één van de bekendste verenigingen op Urk, met een rijke historie vol hoogte- en dieptepunten. Komende zaterdag viert de club haar vijftigjarig jubileum.

Het begin

Piet Brouwer maakte als scholier op de HBS in Emmeloord voor het eerst kennis met basketbal. Zijn liefde voor het spelletje werd verder aangewakkerd op de Christelijke Academie Lichamelijke Opvoeding (CALO) in Arnhem. ,,Ik had daar een fanatieke basketballeraar, dus we hadden vaak basketbal op het programma. Op zaterdagochtend moest ik als stage les geven in Emmeloord. Daarna nam ik de basketbal mee naar De Noord. Een eigen bal was lange tijd een onbereikbare luxe voor ons. Lub Loosman bracht de bal op maandag weer terug. Je kunt het je nu niet meer voorstellen…’’

Van schoolvereniging tot eerste divisie

De leerlingen van de mavo in de jaren zeventig wisten niet beter of er werd gebasketbald tijdens de gymles. Hun gymleraar, Piet Brouwer, ‘rekruteerde’ menig Urker voor een basketbalteam. Piet verruilde het spelerstenue voor een coach-outfit. De club ontwikkelde zich intussen ook, van een schoolvereniging tot een vereniging met ambities. Met de komst van de eerste vreemden in de persoon van Eef Halewijn, Koos van Putten, Paul Erkelens werd het team veel te sterk voor de districtscompetitie. Promotie naar de eerste divisie bleef niet uit. ,,Met onze eigen jongens hadden we het heel moeilijk. Dan moet je als club kiezen, ga je voor de top of niet. We zijn er toen voor gegaan en hebben de Amerikaan Russel Chapman, een geweldige basketballer, naar Urk gehaald. De bakens werden daarmee definitief verzet.’’

Sport voor Urkers

Basketbal is typisch een sport voor Urkers, vindt Brouwer. Rechttoe, rechtaan en lekker vliegen. ,,Het zogenaamde ‘run and gun’-spelletje past perfect bij de Urker mentaliteit. Gericht op de aanval en het tempo hoog houden. Volleybal is een stuk moeilijker te leren aan een Urker, zo heb ik gemerkt als gymleraar. Drie keer overspelen voordat de bal over het net mag, roept vragen op als: ‘Waarom moet ik dan naar hem passen, hij kan er toch niks van?’ of ‘Ik zie een mooie opening, waarom mag ik die bal er niet meteen overheen wirgen?’. Het clubblad van SVU heet niet voor niets Nor vuren!’’


Van Orca’s naar de bond


Na Chapman volgden meer Amerikanen en moest er ook meer geld komen. Brouwer stopte als coach en werd opgevolgd door Rupert Clements. Orca’s deed het goed op het landelijke toneel, maar wel met steeds minder Urkers in het team. ,,Dat is de prijs die je betaalt voor spelen op hoog niveau. Dat kost gewoon geld. Maar zodra je afhankelijk wordt van sponsors, wordt het een linke zaak. Zoveel vreemden in je ploeg, doet ook wat met de binding van je publiek. Vooral als je ook nog gaat verliezen.’’ Brouwer wordt gevraagd voor de Nederlandse Basketbal Bond en maakt daar een indrukwekkende carrière mee tot op het hoogste Europese niveau. In 2001 wordt hij benoemd tot erelid van de bond.

Bijzonder moment

Het hoogtepunt in zijn bondscarrière is voor Brouwer echter het kampioenschap van een Urker meisjesteam in 1988. ,,Ik was voorzitter van de jeugddivisie binnen de bond. Over Orca’s werd een beetje minderwaardig gedaan. Den Helder was het gewoon in die tijd. Op het NK deed Orca’s wel mee, maar dat zou niet veel voorstellen. De verbazing werd steeds groter bij mijn collega-bondsbestuurders toen Orca’s wedstrijd na wedstrijd won en er uiteindelijk met de beker vandoor ging. Voor mij was het een geweldig moment toen ik als voorzitter de beker mocht uitreiken aan het Urker team. Ook een beetje een lange neus naar al die mensen die dachten dat Orca’s er niks van zou bakken.’’

De kracht van een vereniging

De vrijwilliger is de kracht van een vereniging, stelt Brouwer. Kader is daarbij heel belangrijk. ,,Goedwillende mensen vormen niet per se ook een goed werkend kader. En dat is juist zo belangrijk binnen een club. Dat je mensen hebt met kennis van het spel en van leiding geven. Dat was in mijn tijd al een probleem en dat is nu nog een probleem. Mensen denken dat de sportvereniging een veredelde oppas is waar je je kind een paar uur kwijt kan. Gelukkig heeft Orca’s dit tegenwoordig goed op de rit. Ik ben echt trots op de vereniging en op wat er allemaal bereikt is. Het is en blijft mijn club.’’