Een bijzonder voetbalverhaal over twee broers, emigraties naar Spanje en een succesvol VV Tollebeek
Het Urker voetbal geniet al jaren landelijke bekendheid, mogen we toch wel stellen. Een eerste elftal uitkomend in de Derde Divisie, jeugdteams die op hoog niveau spelen en een jeugdopleiding die er voor zorgt dat het eerste elftal bemand wordt met alleen spelers van de eigen club. Af en toe vliegen spelers uit naar andere clubs. Gelokt door mooie toezeggingen en een wat betere beloning. In dit verhaal gaan we terug in de tijd, toen het eerste elftal van Urk nog spelers kende als Isa, Evert ‘de Koes’ en ‘de Gaanze’, Péle en Klaas de Pingel.
Cees Weerstand is een enthousiast verteller met een meer dan uitstekend geheugen. Als het dan ook nog over voetbal gaat en dan met name het voetbal van vroeger, zit hij helemaal op zijn praatstoel. Het enthousiaste en misschien ook wel fanatieke dat hij vroeger als snelle linksbuiten had, komt weer helemaal terug. Wat weinigen weten is dat deze Cees Weerstand samen met zijn negen jaar oudere broer Louw de voorlopers waren van voetballers als Lucas Hoekman, Steven Korf, Tuunis Kramer, Reinier Kramer en alle andere voetballers die bij niet-Urker clubs hebben gespeeld. De gebroeders Weerstand konden het op de fiets af: hún transfer was van SV Urk naar VV Tollebeek.
,,Nee, wij waren niet de eerste Urker voetballers bij Tollebeek. Dat was Klaas Post uit de Molenstraat, bijgenaamd ‘de Boei’. Die had al eerder als keeper in het eerste van Tollebeek gespeeld. Hij heeft ook tegen Urk 1 gekeept, tijdens een oefenwedstrijd toen op het Wilhelmina Sportpark de lichtinstallatie in gebruik werd genomen.’’ De eerste historische correctie door Cees aangebracht ligt alweer op tafel.
Cees Weerstand - inmiddels 74 jaar - kan het nog allemaal in detail terughalen. ,,Wij hadden destijds op Urk trainer De Roos uit Zwolle, en ik voetbalde toen met mijn broers Louw en Geert en zwager Meinie de Boer in het eerste van Urk. Ik wilde in die tijd graag mijn aannemersdiploma halen, waarvoor ik iedere week naar Zwolle moest. Dat ging gewoon niet samen met trainen en spelen in Urk 1. Ik heb daarna nog wel in Urk 2 en Urk 3 gespeeld. Daarna begon ik met Louw ons aannemersbedrijf. Het was Jan Loman, een buurman aan de Vormtweg, die zei: waarom komen jullie niet bij Tollebeek voetballen? Dat was in 1974. Het leek Louw en mij wel wat, dus dat hebben we gedaan.''
Overigens was diezelfde Jan Loman de eerste polderklant van het jonge aannemersbedrijf van de broers Weerstand, en de familie Loman is dat 48 jaar gebleven.
‘Fanatiek, hard’ én succesvol
De overgang van de broers Cees en Louw Weerstand naar de voetbalclub van buurtdorp Tollebeek is ook bijgeschreven in het jubileumboek van Tollebeek, dat in 2007 verscheen. Een citaat uit het boek waaruit blijkt dat beide mannen niet vergeten zijn: ,,In de beginjaren had je ook nog de gebroeders Cees en Louw Weerstand, die zich kenmerkten door hun fanatisme en hardheid.’’
De komst van beide Urkers bleef niet zonder succes. Tollebeek won, met de twee broers in de gelederen, het in de polder prestigieuze Tiendorpentoernooi in 1975. Een ongekende prestatie destijds.
Die prestatie werd overigens geleverd onder het bewind van trainer Egbert Bakker. Een Urker trainer dus, die de broers Weerstand goed kende. Bakker was voor zijn loopbaan als trainer lange tijd als voetballer actief op Urk en was ook bekend als redacteur van het sportblad van SV Urk destijds, genaamd Sportief Urk.
Egbert Bakker woonde lange tijd in Elburg en momenteel woont de oud-Urker alweer een aantal jaren in Spanje. Daar woont ook zijn broer Jaap Bakker, bekend op Urk als ‘Jaap de Drogist’ die lange tijd met zijn vrouw Sarie een mooie winkel aan de Hofstee bestierde.
Droom werd nooit vervuld
Terug naar het elftal van VV Tollebeek in het succesjaar 1975, want op de elftalfoto vinden we nog een op Urk bekende voetbalicoon: Harry Goos. Hij was vele jaren verbonden aan (en zeer betrokken bij) het Urker jeugdvoetbal en later zelfs nog even in beeld als mogelijke trainer van Urk 1. Zijn droombaan, maar die droom is voor Harry Goos helaas nooit vervuld.
De van oorsprong Tollebeker woonde vele jaren in Emmeloord en heeft ook een appartement in Spanje waar hij regelmatig verblijft. Toevallig op zo’n veertig kilometer afstand van zijn oud-trainer Egbert Bakker.
Vorige maand is Harry Goos in Spanje op bezoek geweest bij de inmiddels 80-jarige Egbert Bakker. ,,Een aardige en eerlijke man. Als trainer bracht hij een beetje systeem in onze ploeg. Ik wist dat hij in Spanje woonde en toen ik dat ging onderzoeken bleek hij in de buurt te wonen, dus hebben we met elkaar afgesproken. We hebben zeker drie uur zitten praten.’’
De jonge Harry Goos was destijds aanvoerder van het succesvolle elftal dat met Cees en Louw Weerstand in de gelederen het Tiendorpentoernooi wist te winnen. Harry: ,,Zonder die twee hadden we destijds nooit gewonnen. Louw was ongelooflijk fanatiek, die kwam je vier keer tegen in de verdediging. Cees was snel en technisch vaardig, een verademing dat we die in de ploeg hadden.’’ Dat bleek trouwens ook wel uit het feit dat Cees in dat seizoen topscorer van Tollebeek werd met 29 (van de 54) doelpunten.
Louw solidair met Cees
De carrière van de broers Cees en Louw bij Tollebeek duurde niet zo lang. Tijdens een wedstrijd tegen Sportclub Emmeloord had Cees twee keer gescoord maar zou hij ‘op advies van de scheidsrechter’, zo vertelt hij zelf, gewisseld worden. Dat pikte Louw niet en die liet dat weten: ,,Als Cees er uit moet, ga ik er ook uit.’’ Cees werd toch gewisseld en Louw verliet solidair met zijn jongere broer het veld. Het was meteen het einde van zijn loopbaan bij VV Tollebeek
Cees woont na tientallen jaren bij het bedrijf aan de Vormtweg gewoond te hebben, nu in een fraaie nieuwbouwwoning in de Oranjewijk op Urk. Louw is helaas eind maart van dit jaar op 83-jarige leeftijd overleden.
