Persoonlijke anekdote: het proces van het uitzoeken
Hoe kom je erachter of de bewering van honderd huwelijken in 1974 klopt en je wat meer over de huwelijken te weten kunt komen? Er zat niets anders op dan alle bruidsparen stuk voor stuk te tellen. In het stamboomprogramma Aldfaer heb ik sinds een aantal jaren een stamboom, met onder meer een groot deel van Urk, waarmee ik ook de achternamenrubriek maak. Hierin had ik al een stuk of zeventig huwelijken, waarvan ik zeker wist dat ze in 1974 op Urk gesloten waren. Bij het CBG (Centraal Bureau voor Genealogie) vraag ik geregeld persoonskaarten en -lijsten aan, waar dit soort gegevens op vermeld staan. Dan heb je vaak ook nog de leeftijden bij het huwelijk, dus die kun je dan aan de lijst toevoegen. Het was in dat programma niet heel moeilijk daar een lijst van te laten genereren.
Maar goed, je hebt er dan zo'n zeventig, en een simpele rekensom levert op dat je er voor de honderd dan nog wel een stuk of dertig te gaan hebt. Die moesten dus nog uitgezocht worden.
Bij ons op kantoor aan Het Spijk bevinden zich de jaargangen van alle oude Urkerlanden. Uiteraard met die van 1974 inbegrepen. Ook toen bevatten de kranten de rubriek 'Burgerlijke stand', en - dat scheelde wel - was destijds een huwelijk in de burgerlijke stand van Het Urkerland vermeld, wist je zeker dat het huwelijk op Urk gesloten was. Op een rustige vrijdagmiddag besloot ik deze jaargang eens door te bladeren en mijn eigen lijstje van de zeventig aan te vullen met de nog ontbrekende huwelijken, die vast en zeker wel in de burgerlijke stand van de krant zouden staan. Inderdaad kon ik er een aantal vinden, die ik zelf nog niet had. Het bruidspaar zelf had ik dan wel in mijn stamboomprogramma, maar nog niet de exacte trouwdatum. Met het toevoegen van die trouwdatum kon ook weer een aantal leeftijden aan de lijst toegevoegd worden. Toen dit lijstje eenmaal compleet was, heb ik geteld hoeveel bruidsparen het er toen waren.
Dat bleken er 99...
Zou de bewering van destijds niet geklopt hebben, zou ik er eentje over het hoofd gezien hebben...? Feit blijft dat het redelijk onbevredigend voelde.
Het originele huwelijksregister van 1974 bevindt zich bij Het Flevolands Archief. Om in ieder geval het aantal dus zeker te weten, besloot ik er een belletje aan te wagen. Ze konden voor me natellen. Het bleken er gelukkig exact 100, dus de bewering van toen was juist. Vanwege de AVG - huwelijksakten komen pas na 75 jaar openbaar - kon echter niet verteld worden welk huwelijk ik nog in mijn lijstje miste. Nog maar eens de kranten van 1974 erbij gepakt en ook nog eens goed gekeken naar de burgerlijke stand en de advertenties. Er bleek één op Urk gesloten huwelijk te zijn dat wel in een advertentie had gestaan, maar kennelijk niet in de burgerlijke stand. Paul Mulder en Johanna Koffeman. Het was net het laatste huwelijk dat ik nog in mijn lijst miste. En de honderdste? Dat was dat van Jan Kramer en Femmetje Ras. Precies zoals in het bericht van 10 januari 1975 al vermeld was.