Onvermoeibaar?

Eerlijk gezegd had ik verwacht dat veertig kilometer fietsen wel zijn tol zou eisen, maar niets bleek minder waar. Die groep 8-ers zijn onvermoeibaar, toch? En slapen is immers bijzaak op kamp. Onder meer een heus chaosspel, bezoek aan een klimbos en een bonte avond vulden de dagen. De tweede nacht was het al beduidend vroeger stil. De kleine oogjes bij het inladen van de fietsen (opgehaald door Mulder Transport!) waren veelzeggend: het werd tijd om naar huis te gaan. Terwijl we vertrokken, bleek echter dat voor een leerling drie dagen opperdan te weinig was: ‘Meester, kunnen we niet nog drie weken bijboeken?' RR