Licht


brikt duur

Niet omdat et er daorvor niet was

Een gerdeen wort opzede eskuven

Iene dut een stap opzede

Et oofd bugt vor et arte

Er is een twefelloos wieten

is egeven

Verburgen achter

Pracht in praol

Lellekeid in dof-eid

altoos die straolenpracht

die z’n leuster skinkt

ok al besef ik et niet maar

ok al zien ik et niet maar

ok al voel ik et niet maar

ik wiet dat ik diel bin van

ik wiet dat ik bestoon eut

ik wiet dat ik terogge keer tot

ik wiet dat ik altoos opneit

tot leven wor ewekt.

Cornelis, dorpsdichter