Sjaak en zijn Ome Jan
Op de site van de gemeente kunnen we nu meelezen hoe informateur Sjaak Simonse in straf tempo tien gesprekken voerde. In vroeger tijden bleef alles achter een gordijn van geheimzinnigheid. Nu zijn we erbij. Althans, we krijgen de feiten. Een levendige fantasie doet de rest.
Bij mij gaat de verbeelding aan als ik onder aanwezigen steeds zie staan: J.N. Simonse en J. Simonse.
J.N. dat is Sjaak. Oud-aardbeienkweker, handelaar in oliën, vetten en smeermiddelen, vader van twaalf kinderen, catechiseermeester bij de Gereformeerde Gemeente in Emmeloord, al heel lang abonnee van Het Urkerland (!) en sinds enkele jaren de eerste SGP-gedeputeerde in Flevoland.
Ik dacht eerst nog even dat J. een zoon of dochter moest zijn. Simonse jr. die iets in de richting van bestuurskunde studeert en nu een buitenkans krijgt om de vorming van een coalitie van dichtbij mee te maken. Maar nee, J. is Jan. Voormalig raadslid in de NOP. Oud-docent op de Pieter Zandt en in die hoedanigheid voor een deel van de Urker politici een oude bekende. Meneer Simonse. En dus de oom van J.N. Ome Jan voor Sjaak.
Je ziet ze zitten in de auto. Terug de polder in na gesprekken op het gemeentehuis.
'Wat vind jij Ome Jan?'
Een fractievoorzitter die toch de camping weer even ter sprake brengt. Een ander, die vindt dat de gevaren van digitaal geld ook meegewogen moeten worden. En nummer drie, die een serie namen van kandidaat-wethouders op tafel legt, waarvan niet meteen duidelijk is of die mensen daar zelf ook iets van afweten. Politici die praten over anderen. Niemand die zichzelf te opzichtig op het schild hijst. Niemand die een ander te hard onderuit schoffelt.
'Wat vind je er zelf van Sjaak?'
Waarom begon de burgemeester over de noodzaak om te oefenen in het aangaan van positieve conflicten? En dat samenwerken verreweg de belangrijkste competentie is binnen een college? En dat slim zijn op zich niet belangrijk is. Waar ging dat allemaal over? Gewoon een paar losse opmerkingen of moeten we daar meer achter zoeken?
Zes keer reden ze op en neer naar Urk. Vorige week begon Sjaak aan zijn eindconclusie te werken. Thuis in Ens, stel ik me zo voor. Met Ome Jan die om het halfuur zijn mail checkte, in afwachting van een eerste versie. Het stuk werd uiteindelijk stevig nagekeken: 'Sjaak, die zin is te lang.' Zo ontstond een heerlijk nuchter rapport. Urk moet het samen doen en kan dat ook. Zijn eigen SGP kreeg stevig denkwerk mee en als 'polderjongen' pakte hij zijn kans om voor een brug richting de NOP te pleiten. Verder verkocht hij geen poespas, praatte niemand naar de mond en bleef lekker concreet. Ik zou zeggen: houd de lijnen kort met Sjaak en zijn Ome Jan. Jelle Bakker