Afscheid
Het scenario lag al klaar. Op zaterdag 23 mei, Urkerdag 2026, zou SV Urk 1 zich na een indrukwekkende inhaalrace, plaatsen voor de nacompetitie voor lijfsbehoud in de derde divisie, door een overwinning op Excelsior ’31, onder het toeziend oog van vele in klederdracht gestoken supporters. Een ontsnapping waar Harry Houdini in zijn beste jaren zelfs jaloers op zou zijn geweest.
Maar het liep allemaal anders afgelopen zaterdag. Urk won weliswaar zijn eigen wedstrijd in Haaksbergen, maar doordat Staphorst er niet in slaagde om minimaal gelijk te spelen tegen directe concurrent Excelsior ’31 is rechtstreekse degradatie een feit. Na vier seizoenen in de derde divisie, dalen we weer af naar de vierde divisie.
Een hard gelag, zeker voor Lucas Nagel die, na 17 seizoenen in de eerste selectie, afscheid neemt. In het voorjaar van 2009 maakte ik voor het eerst echt kennis met de voetballer Lucas Nagel. Urk speelde met ACV om het kampioenschap van de eerste klasse E.
Toenmalig trainer Henk Konings deed in de slotfase van de competitie steeds vaker een beroep op de in A1 uitkomende jeugdspeler. We hadden al snel in de gaten dat Lucas een talent was waar we nog heel veel plezier aan zouden gaan beleven, geen one day fly, maar een steunpilaar in wording. Slim en sterk in het beschermen van de bal met de juiste mentaliteit en instelling. Lucas groeide uit tot een vaste kracht waar ik met veel plezier een aantal seizoenen mee heb mogen spelen en trainen. Maar aan alles komt een einde, ook voor Lucas helaas.
Wat het onderdeel zijn van SV Urk 1 met je doet en voor je betekent komt mooi tot uiting in het interview dat hij gaf na afloop van de gewonnen thuiswedstrijd tegen ADO ’20 op 9 mei.
Voor de camera van Omroep Flevoland kwam met rake woorden perfect naar voren wat het inhoudt om jarenlang alles te geven voor de blauwwitte kleuren van SV Urk. Lucas liet zijn emoties zien, en ik moet eerlijk bekennen: ik had ook moeite om het droog te houden, toen ik de beelden zag. Bij het ouder worden raak je wellicht ook sneller geëmotioneerd lijkt het wel, maar hier begreep ik precies wat hij bedoelde en voelde op dat moment. Ik zou willen voorstellen dat de beelden van dit interview verplicht kijkvoer worden voor alle jeugdspelers van SV Urk, die de ambitie hebben om voor SV Urk 1 te willen gaan.
Lucas, bedankt voor alles en vergeet niet: een SV Urk 1-speler ben je niet even, maar heel je leven.
Jelle Loosman