Nieuwe helden
Op school in Ede drink ik mijn koffie uit een grote blauwe FC Schalke 04-mok. Het clublogo op de ene kant en een zin uit het clublied op de andere: '1000 Freunden die zusammen stehen'. Mijn clubliefde voor Die Köningsblauen is altijd een mooie ingang voor een ontspannen praatje met studenten. Ik vertel dan hoe ik ooit in Gelsenkirchen verzeild ben geraakt en zij berichten op hun beurt over hún cluppie. N.E.C., Vitesse of IJsselmeervogels.
Nu Schalke kampioen is en promoveert naar de Bundesliga, kreeg ik op die bewuste zaterdagavond van de ene student meteen een felicitatie-appje. Een ander kwam me in de klas zelfs officieel een hand geven. Toch heb ik dit seizoen bitter weinig kunnen bijdragen aan het succes. Een kaartje kopen is via officiële kanalen al een enorme uitdaging. Gelukkig stonden er andere helden op:
Loris Karius: De keeper die wereldberoemd werd door in de Champions Leaguefinale van 2018 twee keer enorm te blunderen, waardoor Liverpool met 3-1 verloor van Real Madrid. Hij kreeg er een knauw van en zat uiteindelijk jarenlang vooral op de bank bij andere clubs. Schalke gaf hem eind vorig seizoen een contract en dat vertrouwen betaalde Karius dit seizoen terug door onder andere twaalf keer de nul te houden.
Edin Džeko: Na een lange en vruchtbare carrière was de Bosnische spits afgeschreven. Bij Fiorentina stond hij droog en kreeg hij zelfs mot met de fans. In januari kwam hij naar de Veltins Arena. Bij Schalke vierde hij zijn veertigste verjaardag, scoorde zes keer en gaf vier assists. Bijna elke goal was een belangrijke. Met kleine overwinningen en benauwde remises kreeg het team de koppositie in handen, om die niet meer af te staan. Džeko werd in recordtempo clubheld.
Miron Muslic: Een trainers-cv met weinig franje. Ontslag bij Cercle Brugge, degradatie naar niveau 3 met Plymouth Argyle, dat in de FA Cup nog wel wist te verrassen tegen Liverpool. Hij zou een coach zijn die een team kortstondig kon oppeppen tot grote daden, maar op de lange termijn niets klaarkreeg. Bij Schalke leek hij aanvankelijk de volgende in een wanhopige lijst oefenmeesters. Na Wagner, Baum, Gross, Grammozis, Kramer, Reis, Geraerts en Van Wonderen de negende in vijf jaar tijd. Muslic kreeg de zaak echter wél aan de praat en de rest is Geschichte.
Jelle Bakker