Vis, om te ‘zukken’
Algemeen Vis lust ik erg graag en de laatste tijd eten we op zondag ook meestal vis. De vissoorten variëren nogal eens. Soms hebben we een halve zalm. Die bereiden we met een paar schijfjes citroen, tomaat, paprika, viskruiden en een stukje roomboter. De zalm gaat vervolgens een half uurtje op 150 graden de oven in. En dan is het smullen geblazen.Vroeger kookten we vis in een pan water. Totdat we een kok aan boord kregen, die het anders deed: vis in de oven. Soms bereidde hij het in een pan, maar dan met een klein beetje water. De ene keer stond kabeljauw op het menu, de andere keer gestoofde schar of schol, maar het was altijd om te ‘zukken’.
We hadden ook een kok, die schol erg lekker kon klaarmaken op de Urker manier, met een fles azijn. Ook heerlijk. Tot we op een keer met windkracht 8 à 9 lagen te vissen. Onze kok zou zijn befaamde Urker scholletje klaarmaken. Door het slechte weer had hij ze in twee pannen gedaan. Toen het etenstijd was, kwam mijn broer Willem bij me in de stuurhut en zei: ,,Moet je nu eens beneden in de kooi kijken!’’Wat bleek? De twee pannen gestoofde schol waren omgevallen. Jawel, in de kooi. De azijn rook je van ver.
Tja, onze kok had de twee pannen net als vroeger, na het koken onder de dekens gezet. Ook dat hoort bij die ‘Urker manier’. Vroeger werd rijst en gekookte vis namelijk ook altijd in de bedstee gezet om na te garen. En zo deed hij dat dus ook. Het was zijn keukengeheim. Helaas werkte het niet met slecht weer. Hij kon zijn kooi dumpen, want de stank was er niet uit te krijgen. Ja, en wij zaten die middag zonder lekkere gestoofde schol.
albertkroon4@hotmail.com