‘Het is niet moeilijker, wel anders’
AlgemeenIntussen proefde het gezin al van verschillende Urker gewoonten en tradities. Zo passeerde Urkerdag al de revue. Ook een avondje Zingen in de Zomer kan aan het rijtje toegevoegd worden. Daarnaast kreeg de familie al de nodige vis voorgeschoteld. Menig emmertje tong, schol en paling werd in de afgelopen maanden bezorgd. ,,We zijn erg warm ontvangen. Alle bloemen en planten die hier in huis staan, kregen we van gemeenteleden. Om stil van te worden.’’
‘Geen gespreid bedje’
Dominee Middelkoop kwam op Urk terecht in een ongewone situatie. ,,Geen gespreid bedje’’, zoals hij het zelf zegt. De Ichthuskerk heeft zich nog maar net afgescheiden van de Gereformeerden. Feit is dat dit de derde Christelijke Gereformeerde Kerk is, die op Urker bodem gesticht is. Dominee Middelkoop bediende in 2003 bijvoorbeeld nog het avondmaal in de Maranathakerk. Hij bevestigde indertijd dominee Polinder - zijn beste vriend - in deze kerk. Ook preekte hij al eens in de Eben Haëzerkerk. En nu is hij verbonden aan een nieuw ontstane Urker Christelijke Gereformeerde Kerk. ,,Ik vind het niet moeilijker dan anders. Wel ervaar ik het als heel anders. Maar dominee Westerink heeft als consulent al veel gedaan en ook de gemeente zelf zette al flink wat op poten. Wat ik merk is dat deze gemeente nog wegwijs gemaakt moet worden binnen ons kerkverband en dat zondags verlangd wordt naar onderwijs in de prediking.’’
Het onderwerp ‘bestaat er zoiets als een typische Christelijke Gereformeerde Kerk’ komt voorbij. De geboren en getogen Christelijke Gereformeerde predikant legt uit dat er op Urk qua vormgeving aan de erediensten verschillen bestaan, maar inhoudelijk zijn er alleen accentsverschillen. Ernstig: ,,In onze kerken staat vanouds het ‘bijbels willen zijn’ centraal. De prediking wordt getypeerd door een eerlijke tekstuitleg, een ruim aanbod van genade en een persoonlijke, bevindelijke toepassing. Ieder gedoopt en ongedoopt mens moet en kan wedergeboren worden. In de praktijk bewegen wij ons tussen de Gereformeerde Gemeente - op Urk de Sionkerk - en de Gereformeerde Kerk.’’
Egypte, Afrika, Siberië
Echtpaar Middelkoop heeft vier kinderen: Matthanja (14), Nathanaël (12), Jonathan (10 jaar, hij praat al Urkers) en Timotheus (5). Terwijl de kinderen buiten volop waterplezier maken, blikt de nieuwe Urker predikant terug op Rijnsburg. Daar diende hij een gemeente die zo’n 350 leden telt. De voorganger was nauw betrokken bij het opzetten van uitzendingen van kerkdiensten via internet en radio. ,,Mensen uit Egypte, Afrika, Siberië, ja overal ter wereld, beleven de samenkomsten live mee. Soms sturen ze een dankbericht, omdat dit voor hen de enige manier is om een dienst mee te maken.’’
In Rijnsburg - een dorp met 16.500 inwoners - was de predikant interkerkelijk actief. Toen hij zijn vertrek dan ook bekend maakte, zei iemand: ‘Dominee, u vergist zich ten zeerste. U denkt een grotere gemeente te krijgen met 1100 zielen. Maar u telt verkeerd, want u laat hier een heel dorp achter.’ En zo voelde dominee Middelkoop het ook. ,,Wat ik altijd wens te zijn, zo noemde deze meneer mij: dorpspredikant. Ja, ik leef graag dicht bij God en dicht bij mensen. Zo wil ik dat ook op Urk.’’
Einde Rijnsburg, welkom op Urk
Toen dominee Middelkoop afscheid nam van zijn gemeente in Rijnsburg, kreeg hij een plaatsnaambord cadeau. Voorzien van een dikke, rode streep. Einde Rijnsburg. Tijdens de verhuizing zagen zijn nieuwe gemeenteleden het bord tussen alle spullen in de gang staan. Op de verhuisdag werd de predikant welkom geheten door het Rijnsburgbord voor zijn voordeur, met daarnaast een verrassing: een plaatsnaambord met Urk. Uiteraard zonder rode streep. Welkom op Urk. ,,Beide borden krijgen een plaatsje in de tuin.’’