‘Urkers zijn net soldaten’

,,Om half zeven kreeg ik te horen dat ik geselecteerd was voor een missie naar Afghanistan. Een half uur later kwam het bericht dat ik beroepen was door Urk.” En dus kreeg de Hersteld Hervormde Gemeente in 2005 nul op het rekest. Begin dit jaar ging dominee Den Boer wel in op het verzoek.

,,Ook de tweede keer ging het vreemd”, zegt Den Boer over het beroep van begin dit jaar. ,,Ik ben een militair in hart en ziel en dus wilde ik helemaal niet naar een gemeente. Een vriend gaf me het advies om maar niet op zoek te gaan naar allerlei teksten die wellicht konden onderbouwen dat ik bij het leger moest blijven. Dan ga je al snel manipuleren. ‘Doe maar niks’, zei hij. ‘Als de Heere wil dat je gaat, dan zal hij je dat duidelijk maken.’ Drie weken lang heb ik de beslissing daarop voor me uitgeschoven. Vlak voor het moment dat ik de beslissing kenbaar moest maken, gebeurde er iets wonderlijks. Ik was al een tijdje een kaartje kwijt en vond dat uiteindelijk in mijn dienstbijbel. Het lag bij Exodus 23 en ik werd in het bijzonder gegrepen door vers 20. ‘Ziet, Ik zende een Engel voor uw aangezicht, om u te behoeden op dezen weg, en om u te brengen tot de plaats, die Ik bereid heb.’ Toen wist ik dat ik gaan moest.

Open volk
Afscheid nemen van het leger was moeilijk. Maar toch heeft Den Boer inmiddels zijn draai al aardig gevonden. ,,Urkers zijn net soldaten. Open volk, recht door zee. Ik houd daar van. En ik heb hier enorm veel vrijmoedigheid in het preken. Meer dan ik ooit gehad heb.”
De predikant kent de gemeente sinds 1984. ,,Toen was het nog De Bron. Nu is het Moria. Eerlijk gezegd interesseren de naambordjes mij niet zoveel. Ik ben geen hardliner, houd niet van kerkmuren en toen de hersteld hervormde kerken ontstonden was ik uitgezonden in Bosnië. Maar eenmaal terug in Nederland werd ik vooral gevraagd door hersteld hervormde gemeenten en een stuk minder dan PKN-kerken. Ik merk wel dat de scheuring grote sporen heeft nagelaten. De gemeente is een gemeente in verwarring en dan is het net als met een kudde schapen. Als die in verwarring zijn, dan worden ze mager, dan gaat het steeds slechter met ze. Er moet leiding gegeven worden en er moet rust in de tent komen.”

Loopbaan van dominee Den Boer
Bosnië, Afghanistan en alle hoeken van Nederland

Dominee Jan den Boer is 53 jaar, getrouwd met Pieternella den Boer-Visser en vader van vijf kinderen: Rens (31), Roeland (30), Ewoud (25), Jan Willem (25) en Hanneke (17). Den Boer is al vier keer grootvader geworden. Tot zijn veertigste werkte hij bij de Koninklijke Landmacht, waar hij opklom tot de rang van opperwachtmeester. Daarna was hij vier jaar docent aan een reformatorische VWO in Rotterdam. Eind 1994 voltooide hij zijn opleiding tot predikant aan de Universiteit van Utrecht. Vervolgens was hij zes jaar predikant in Wouterswoude en een half jaar in Numansdorp. In 2002 werd hij legerpredikant. Hij werd de afgelopen jaren uitgezonden op missies naar Bosnië en Afghanistan. Begin dit jaar nam hij het beroep van de Hersteld Hervormde Moriakerk aan. Als militairen als predikant zag Den Boer niet alleen buitenlandse bestemmingen, maar ook alle hoeken van Nederland. ,,We zijn negen keer verhuisd. Nog niet zo heel lang hebben we voor het eerst een woning gekocht, in Grafhorst. De afstand tot Urk is niet zo groot en eerlijk gezegd zijn we het verhuizen een beetje beu.”