Dominee (bijna 72) en mevrouw Brons (71) vieren gouden jubilea

2 november 2006, 09:43 Algemeen

Het viel zo’n beetje samen: het groeien van de liefdesband tussen dominee en mevrouw, en het kiezen voor een theologische studie. ,,In eerste instantie dacht ik aan een opleiding in de medische richting, veearts of iets in de landbouw. In het laatste jaar van mijn studie riep God mij overduidelijk en dus deed ik toelatingsexamen in Apeldoorn”, blikt dominee Brons terug. Een theologische studie duurde vier jaar. Het resultaat: op 21-jarige leeftijd kon hij als predikant aan de slag. Op 25 oktober 1956 stapte hij met zijn Hannie in de huwelijksboot, terwijl hij op 1 november in datzelfde jaar werd bevestigd in Mijdrecht, zijn eerste gemeente.

Zij was vijftien, hij zestien. Vanaf het eerste moment dat hij haar zag orgelspelen bij hun thuis, sloeg de liefdesvonk over. Op het boerenerf van de familie Brons was een vakantie-accommodatie te huur, waar Hannie met haar ouders logeerde. De jongelui maakten al snel kennis met elkaar, maar toch duurde het even voordat ze verkering kregen. ,,We schreven elkaar eerst zo’n twee jaar lang brieven. Wij woonden in Ermelo, maar haar ouderlijk huis was in Zwijndrecht”, blikt dominee J. Brons terug. Lang geleden allemaal, want aanstaande zaterdag viert het echtpaar hun 50-jarig huwelijksjubileum. En dat niet alleen, want het is ook 50 geleden dat dominee Brons werd bevestigd als predikant.

Al kwam mevrouw Brons uit een predikantsgezin, toch was een dominee als echtgenoot wennen voor haar. ,,Tja, een predikant is weinig thuis en ik had me nooit gerealiseerd dat mijn moeder vaak alleen was. Nu ondervond ik dat zelf.” Vooral de avonden werden door het ambtswerk in beslag genomen en in de weekenden moest er natuurlijk gepreekt worden. Het echtpaar kreeg vijf kinderen: Aart, Lineke, Andrea, Sander en Hanneke. Zij brachten behoorlijk wat leven in de brouwerij, want uiteraard eiste het gezin heel wat aandacht op. ,,Mijn vrouw heeft wat dat betreft veel opgevangen, waarin ik tekort kwam.”

Na Mijdrecht volgden Bunschoten, Nunspeet en Veenendaal. ‘Ik volg je overal, behalve naar Urk’. Woorden van mevrouw Brons. En toch kwam na Veenendaal Urk in beeld. ,,Nooit had ik gedacht dat we hier zolang zouden blijven. Ook was ik veel eerder gewend en genesteld dan mijn man”, lacht ze nu. Ze wortelde zich in de complete samenleving. Dit vooral door het doen van vrijwilligerswerk. Dominee Brons bewoog zich door zijn werk toch met name in de eigen gemeente. ,,In de beginperiode maakte ik wel deel uit van het bestuur van de bibliotheek. Ik vond dat belangrijk werk. Mijn doel was om een christelijk uitgangspunt te realiseren.” Mevrouw Brons is daarna nog steeds betrokken bij het bibliotheekwerk.

Principieel

,,Toen ik net drie maanden predikant was, kregen wij een ernstig auto-ongeluk. Zes weken was ik uit de running en ook mijn vrouw bracht een week in het ziekenhuis door. In datzelfde jaar kregen we nog een ongeluk, zij het minder ingrijpend. Dat was een moeilijke periode. Maar verder blikken wij terug op 50 goede jaren.” Familie Brons ontving veel goeds uit de hand van de Heere, zoals ze zelf zeggen. Zo ook het feit dat ze samen deze jubilea mogen vieren. En ondanks dat er momenteel zorgen zijn omtrent de gezondheid van mevrouw Brons, stemmen al die zegeningen hen tot grote dankbaarheid. ,,En de zorgen mogen we in dezelfde handen leggen waaruit we al die zegeningen ontvingen.”

Urk kreeg in het leven van dominee en mevrouw Brons een grote plek. Zij voelen zich hier echt thuis. ,,En dat komt mede door de geaardheid van de Urkers. Er valt veel positiefs te zeggen over Urkers. Ik hoop ook dat de honger naar de beleving van het Woord er altijd zal blijven. Dat we niet alleen traditioneel zijn, maar vooral principieel. Want ook onze christelijke samenleving staat bloot aan bedreiging, maar als de principiële beleving van het geloof blijft, dan zien wij hoop voor de toekomst”, besluit dominee Brons.

In De Koningshof

Feliciteren

In de Koningshof krijgt de Urker gemeenschap aanstaande zaterdagmiddag tussen half vier en vijf uur de gelegenheid om dominee en mevrouw Brons te feliciteren met het gouden huwelijks- en ambtsjubileum. De feestmiddag is bedoeld voor kennissen, vrienden en bekenden van buiten de kerkelijke gemeente. ‘s Avonds tussen acht en tien uur is er speciaal voor de gemeenteleden gelegenheid om het jubilerende echtpaar de hand te schudden.