Het predikantsgezin: Achter (v.l.n.r.): Wilbert (12), Dirk-Jan (13) en Pieter Bas (9). Voor: Deborah (6), Rachel (4), mevrouw en dominee De Boer en Joanna (7).
Het predikantsgezin: Achter (v.l.n.r.): Wilbert (12), Dirk-Jan (13) en Pieter Bas (9). Voor: Deborah (6), Rachel (4), mevrouw en dominee De Boer en Joanna (7).

Van het Urk van Brabant naar Urk

Algemeen

,,Eigenlijk wist ik meteen dat ik het aan zou nemen”, zegt dominee C.P. de Boer (35) nu over het beroep dat in juni op hem werd gedaan door de Christelijke Gereformeerde Kerk Maranatha. ,,Ik had twee jaar eerder al te geloven gekregen dat deze gemeente mij opnieuw zou beroepen en dat ik dan naar Urk moest gaan.”

Zijn wortels liggen op de Veluwe, hij werd geboren in Gouda en groeide op in Harderwijk. Alhoewel kerkelijk opgebracht, werd zijn tienerleven daar beheerst door karate. ,,Ik bracht zoveel mogelijk tijd door in de sportschool. Karate was mijn passie en verder hield ik me ook bezig met allerlei andere vechtsporten. Mensen kwalificeerden me als een groot talent en ik wilde proberen om mijn toekomst in de sport te zoeken.”
In de eindexamenklas van de havo schreef hij zich in voor het Korps Mariniers. ,,Dat kon ik dan combineren met carrière maken in de topsport. Dat daar ook wedstrijden op zondag bij zouden horen, stoorde me niet. Mijn vader was fel tegen mijn plannen. Hij had er moeite mee dat de sport zo’n grote rol in mijn leven speelde en hamerde erop dat ik net als hem een toekomst in de techniek zou zoeken. Uiteindelijk stemde ik erin toe om mts-elektrotechniek op te geven als tweede studiekeuze.”

Sportverdwazing

Vlak voor zijn examen raakte hij zwaar geblesseerd. De dokter vertelde hem dat hij topsport vergeten kon. Alle plannen vielen in duigen. ,,En toen ging ik dus naar de mts, in plaats van naar de mariniers. Ik had niets met techniek, nog steeds niet, maar het werd een jaar van bezinning. Ik ontdekte dat ik goed kon leren, maar daar eigenlijk nooit iets mee gedaan had. En ik begon na te denken over mijn leven. Achteraf zag ik in dat de Heere toen echt ingegrepen heeft in mijn leven. Ik zag in dat ik een dubbelleven had geleid. Laat duidelijk zijn: ik heb niets tegen sport. Ik voetbal ook graag met mijn jongens. Maar ik heb wel iets tegen sportverdwazing. Door deze ervaring herken ik ook hoe jongeren in de ban kunnen zijn van sport of andere bezigheden. De jeugdcultuur ontwikkelt zich weliswaar ontzettend snel, maar de grondpatronen blijven dezelfde. Doordat ik er zelf zo diep ingezeten heb, kan ik nu niet op een veroordelende wijze boven jongeren gaan staan, maar wel naast ze.”
De Boer brak radicaal met zijn oude leven. ,,Ook met de uitgaanscultuur die erbij hoorde. Van de vrienden uit die tijd heb ik er niet een overgehouden. Ze begrepen mijn keuze niet. Ik lag er uit.”

Volop studeren

Na een jaartje mts volgde theologie op hbo-niveau, gecombineerd met de studie van Grieks en Latijn. De Boer meldde zich bij de theologische universiteit van zijn kerkgenootschap, in Apeldoorn. Daar volgde hij ’s ochtends colleges en combineerde hij dat ’s middags met een specialisatie op het gebied van het Nieuwe Testament en vroege kerk aan de universiteit van Utrecht. Tijdens de tweede fase van de studie werd de predikantsopleiding in Apeldoorn gecombineerd met de studie Semitische Talen en Culturen in Leiden. Ook volgde hij nog enige tijd colleges aan de universiteit van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt in Kampen.

Studeren bleek De Boer erg goed te liggen, zozeer dat er vanuit Apeldoorn op aangedrongen werd dat hij verder zou gaan met promotie-onderzoek als hij eenmaal als predikant aan een eerste gemeente verbonden zou zijn. ,,De gedachte was dus dat we naar een kleine gemeente zouden gaan, maar het liep anders. De Heere wees me heel duidelijk de weg naar Werkendam. Een intensieve gemeente waarvoor ik mijn tijd helemaal nodig had. Maar na een jaar kaartte de kerkenraad zelf bij me aan of ik toch niet een dag in de week wilde vrijmaken voor studie. Dat aanbod nam ik graag aan en zo kon ik werken aan mijn promotie over Psalm 110. Ik onderzoek hoe die psalm in de loop van de geschiedenis is gelezen en uitgelegd. Het werk is al een heel eind gevorderd en ik verwacht er nog ongeveer drie jaar mee bezig te zijn. Alleen zal ik er op Urk geen dag in de week voor vrij vragen. Dat hoeft ook niet, want veruit het meeste werk is al gedaan.”

Banden met Urk

Dominee De Boer kijkt bijzonder positief terug op de zeven jaren in Werkendam. ,,Een enerverende gemeente, waar we een prachtige tijd hadden.” Toch was Urk af en toe ook al in beeld. ,,Tussen het aannemen van het beroep in 2003 en de bevestiging preekte ik die zomer enkele keren op Urk. We woonden toen in Zeewolde en omdat we net een kleintje hadden gekregen, wilde ik graag in de buurt preken. In die periode ontstonden goede contacten.”
In de afgelopen jaren heeft dominee De Boer ook diverse keren in de Eben Haëzergemeente gepreekt. Die kerk beriep hem in 2006 ook als eerste. ,,Ik stond toen net drie jaar in Werkendam en vond het veel te vroeg om weg te gaan. In 2008 beriep de Maranathagemeente me. Na twee weken bedenktijd wist ik voor mezelf zeker dat ik het aan moest nemen. De Heere had het me duidelijk gemaakt, maar toch kreeg ik niet de rust en de zekerheid. En dat ondanks de vele hartverwarmende kaarten en brieven uit Urk. Ik bedankte en viel daarna echt in een diep gat. Ik snapte er niets van. Maar vanuit Habakuk 2 kreeg ik te geloven dat de Maranathagemeente opnieuw zou komen en dat ik dan moest gaan. En zo geschiedde.”

De eerste indrukken van Urk zijn positief. ,,Een jonge, levendige gemeente. En veel spelende kinderen op straat. Vis spreekt me trouwens ook erg aan. In Harderwijk had ik een bijbaan bij Palingrokerij Kok, ook een begrip bij veel Urkers, zo weet ik. En Werkendam wordt wel eens het Urk van Brabant genoemd. Wat de gemeente betreft zal de komende tijd uiteraard in het teken van kennismaking staan. Ik zal alle adressen in mijn wijk bezoeken.” Dominee De Boer heeft er alle vertrouwen in dat hij en zijn gezin zich snel thuis voelen. ,,Wat dat betreft gaven de brieven die ik kreeg rondom het beroep veel vertrouwen. Opvallend veel gemeenteleden wezen op de prediking en niet op mijn persoon. Dat is goed, laat de prediking maar voorop staan, want dat is belangrijker dan de persoon die op de kansel staat.”

Dominee C.P. de Boer wordt zaterdagmiddag bevestigd tijdens een dienst in de Maranathakerk. Die begint om vier uur en wordt geleid door de twee andere predikanten van de gemeente: ds. H. Polinder en ds. H. Korving. De intrededienst is in dezelfde kerk, om 19.00 uur.