Dr. G. Bos vijftig jaar predikant

Hij had zich de start van zijn loopbaan heel anders voorgesteld, vijftig jaar geleden. Een beroep uit een mooie, niet al te grote gemeente, om zo langzaam vertrouwd te raken met het dagelijkse leven als dominee. En dat natuurlijk samen met Jeanne, zijn aanstaande vrouw. De werkelijkheid was nogal anders. ,,Het was de tijd van de oorlog in Nieuw-Guinea en ik werd benaderd door een predikant uit Driebergen, die stond te popelen om de jongens aan het front bij te staan. Hij smeekte me om hem negen maanden te komen vervangen. Ik had er eigenlijk weinig trek in, maar stemde toch toe.”

Trouwen viel destijds vaak samen met de start van het predikantschap. Dr. Bos: ,,We trouwden op dinsdag en ik kreeg te horen dat ik zowel op woensdag als op donderdag een begrafenis had. Op de trouwreceptie kwam een ouderling me geruststellen: de begrafenis van woensdag werd door een andere dominee gedaan. Maar op vrijdag was er wel één bij gekomen. Nou ja, zo kon ik in elk geval nog even kennismaken met de families. Op zaterdag werd ik nog bij een stervende geroepen, een man die lag te schreeuwen van de pijn.”

 

Na deze stormachtige start kwam er eigenlijk nooit rustig vaarwater. Dr. Bos was een echte bouwer, een zaaier. Hij kwam terecht in gemeenten waar de zaken op z’n zachtst gezegd stroef liepen. Weinig mensen in de kerk en een onderbezette kerkenraad waren terugkerende gegevens. Na enkele jaren liep het dan weer en dat was meestal het moment dat er een nieuw beroep kwam. ,,Ik heb de Here wel eens gevraagd of ik nu nooit eens mocht oogsten. Aan de andere kant had ik er vrede mee als ik zag dat de weg ergens anders heen leidde. Nooit hebben we spijt gehad van een aangenomen beroep. Als ik eenmaal ja had gezegd, vertrok ik bij wijze van spreken het liefst de volgende dag al.”

Wat maakte dr. Bos tot de geschikte predikant om gemeenten weer uit het slop te trekken? Hij zoekt naar woorden, maar zijn vrouw valt in: ,,Mijn man is nooit de baas geweest, maar hij kon wel leiding geven en delegeren.” De dominee vult aan: ,,Iemand anders laten voorstellen wat jij graag zou willen. En ik kon het altijd bij de Here God neerleggen. Ik heb mijn best gedaan, zei ik dan. Meer kan ik niet.”

 

Die instelling behoedde de predikant voor overspannenheid. Wonderlijk eigenlijk, met zo’n serie gemeenten en zware neventaken. ,,Steeds weten dat God het moet doen, dat is het geheim. Ik herinner me een jonge, ernstig zieke vrouw. Ze wilde eerst niets van de kerk weten, maar uiteindelijk vroeg ze toch of ik nog eens wilde komen. Het was erg aangrijpend. ‘Kan het nog?’ riep ze, toen ik vertrok. ‘Ja’, zei ik en ik heb haar proberen gerust te stellen. Kort daarop overleed ze. Het dan over kunnen laten aan de Here God, dat geeft rust.”

De moeilijkste tijd is eigenlijk nog vers: de periode waarin de Nederlands Hervormde Kerk uit elkaar viel bij de vorming van de Protestantse Kerk. ,,De mensen die weg gingen, waren voor een deel mensen waar ik een band mee voelde. Aan de andere kant: echte hervormden gaan niet weg. Die blijven zitten, als het moet op de stoep, om te wachten tot de deur weer op een kiertje gaat. Wel vind ik dat de vorming van de Protestantse Kerk teveel is doorgedrukt. We hadden moeten wachten toen bleek dat een deel van de hervormden niet mee kon gaan.”

 

Inmiddels is dr. Bos alweer vijftien jaar met emeritaat, maar echt rustig hebben hij en zijn vrouw het pas sinds hun komst naar Urk. ,,Ik preek nog regelmatig en doe werk voor De Ark. Maar de verplichting is er af. We kunnen nu eens een weekendje weg met z’n tweeën.” Zijn vrouw vult aan: ,,En misschien organiseren we nog weer eens een reisje naar Duitsland, de plaatsen bezoeken die een rol hebben gespeeld in het leven van Luther. Zo prachtig is dat.”

 

 

-Dr. G. Bos werd in 1935 geboren in Loenen. Als predikant diende hij Driebergen (invaller), Genderen, Hoornaar, Ter Heijde, Zeist, Urk, Heerde, Hollandscheveld en Serooskerke (na zijn emeritaat). 

 

-Tussen 1982 en 1989 was hij verbonden aan De Ark. Vier jaar geleden verhuisden hij en zijn vrouw terug naar Urk. De predikant doet ouderenpastoraat binnen Hervormde Gemeente De Ark en preekt nog regelmatig. 

 

-Dr. Bos was twintig jaar lang verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit van Leuven en geeft nog steeds les aan de Evangelische Theologische Academie (ETA) in Meppel. 

 

-Zuid-Afrika neemt een bijzondere plaats in het leven van het echtpaar in. Begin jaren negentig werd het land bezocht om colleges te geven op uitnodiging van de (zwarte) Hervormde Kerk daar. Er volgden meer bezoeken en er is grote betrokkenheid bij diverse bouwprojecten van kerken, die doordeweeks gebruikt worden voor kinderopvang.

 

-Het echtpaar heeft drie dochters (woonachtig in Reduzum, Iepenburg en Helmond) en drie kleinkinderen.