In ziekte en gezondheid: Klaas en Marrij vieren hun gouden jubileum

Als Het Urkerland belt met de vraag of ze mee willen werken aan een interview over hun gouden huwelijksjubileum, zeggen Klaas (71) en Marrij (69) de Vries-Romkes meteen volmondig ja. Dinsdags moet Marrij nog naar het ziekenhuis voor een nieuwe chemokuur, maar woensdagochtend zit ze samen met Klaas gereed in hun woning op de Harderbank. Samen halen ze herinneringen op, met een lach en een traan. Vijftig jaar samen mogen zijn is een grote zegen: dat beseft het echtpaar des te meer.

De eerste keer dat ze elkaar zagen, stonden ze samen in de vis bij Bos Diepvries. Marrij was inpakster en Klaas controleerde de codes op de verpakkingen. Met regelmaat stond hij met een vraag bij Marrij, op de één of andere manier was er altijd iets aan de hand met haar codes…

Niet lang daarna maakt Klaas er werk van, en wel in de Torenstraat. ,,Ik liep daar met een maot, maar toen pakte Klaas m’n hand: ‘goan je mie?’.” Klaas wachtte het antwoord niet af, en daar ging Marrij. Haar maot had het nakijken.

Eerste bewoners

Na twee jaar verkering viert het jonge stel met kerst hun verloving, en beloven ze elkaar het jaar daarop - op 2 juli 1976 - trouw op hun huwelijksdag. Via neef Jan Keuter kunnen Klaas en Marrij een huis huren: De Noord 15 wordt hun eerste stek. Hier mag het jonge echtpaar zich al snel va en moe noemen: in 1977 wordt hun eersteling, Anneke geboren.

De tekst gaat verder onder de foto.

Drie jaar later volgt een zoon, Jacob. Kort daarna verhuist het gezin naar de Lijkant, waar zoon Willem het levenslicht ziet. Hun laatste verhuizing is naar de nieuwbouwbuurt op de Harderbank, in 1986. Familie De Vries is één van de eerste bewoners en vandaag, anno 2026, zijn Klaas en Marrij de enige bewoners van het eerste uur op de buurt. Op de Harderbank worden de laatste twee gezinsleden geboren: Jannemarie (1988) en Evert (1994).

Koninklijk onderscheiden

Marrij werkt in de eerste maanden na hun huwelijk nog in de vis, maar na de geboorte van hun eerste blijft ze thuis om fulltime voor de kinderen te kunnen zorgen. ,,Later heb ik nog wel een tijdje in de kreeft gewerkt bij Oromar. Dan kwam ik ‘s ochtends wel even gank thuis om de jongste naar school te werken, maar vanwege de geur zei die al snel: ‘moe, ik red mezelf wel’, haha.” Ook zet Marij zich op allerlei manieren in in de Urker samenleving: ze zit in het bestuur van Christelijke Gymvereniging Urk, loopt collectes, is actief betrokken bij de Gereformeerde Kerk Urk en helpt mee om de avondvierdaagse te organiseren. Haar inzet blijft niet onopgemerkt en in 2019 werd Marrij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

Klaas maakt na Bos Diepvries de overstap naar de dependance in Staphorst, en weer later naar North Seafood, waar hij paneermeester is. Sinds kort is Klaas met pensioen, maar twee middagen in de week geeft hij nog handenarbeid op de Petrus Dathenusschool, waar hij de jongens helpt met hun bouwprojectjes.

In de vakanties gaat het gezin graag naar Drenthe, waar ze fijne weken beleven. Als er op de eigen buurt iets te organiseren valt, zijn Klaas en Marrij ook altijd van de partij. ,,De kinderen hadden het hier goed. We hebben gelukkige jaren gehad”, aldus Marrij.

Zucht van verlichting

Van échte tegenslagen in het leven konden ze niet spreken, totdat in december 2025 plots die allesveranderende boodschap klinkt: Marrij heeft eierstokkanker. Gelukkig zijn er nog behandelopties en zo belandde Marrij van de ene op de andere dag in de medische molen. Wonderwel doorstaat ze de kuren goed. ,,Ik heb nu vijf chemokuren gehad en ben in mei geopereerd. Ik hoef eind juli nog één chemo en dan ben ik klaar”, zo vertelt Marrij. Juist tijdens haar ziekzijn zag ze het grote meeleven vanuit de kerkelijke gemeente en vanuit heel Urk. ,,Ik heb enorm veel kaartjes en bloemen gehad. Ik voelde gewoon dat heel Urk voor me bad, en de zucht van verlichting toen de operatie voorbij was.” Ook Klaas was en is een grote zegen voor Marrij in deze moeilijke periode. ,,Ik heb al heel veel kanten ontdekt van Klaas en dacht dat ik alles wist, maar wat hij nu allemaal voor me doet, is echt bijzonder.”

Twee keer feest

De kuren en vele ziekenhuisritten maken dat hun vijftigjarig huwelijksjubileum een extra gouden rand kreeg. ,,We hebben ons jubileum gevierd met de familie bij onze zoon Jacob in de tuin, met een groot ontbijt. Een lekkere ploeg inmiddels, we hebben veertien kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Ook hebben we gezellig een bekkien gedaan met de broers en zussen bij ons thuis. Maar ons échte feestje komt nog. Dat willen we gaan vieren als Marrij klaar is met haar kuren. Dan hebben we twee feesten in één”, aldus Klaas.