Willem: Drooglegging

Ik had onderlesten een aardige ontmoeting met een deftige mevrouw op leeftijd. Ze tikte een koffie weg op een terrasje in Schloss Dankern. Een verloren vreemde tussen de Urker invasie. ‘Of ik ook uit Urk kwam?’ Ik knikte braaf. ‘Nou, ze had niks tegen Urkers, hoor’. Ik knikte nog harder en probeerde daar zelfs een beetje dankbaar bij te kijken. ‘Sterker nog’, ging ze verder, ‘Ze had bij een Urker in de klas gezeten. Wel een boefje, hoor. Je kon echt merken dat het een eilandbewoner was. Freek Brouwer heette die en ze dacht dat ie tegenwoordig zelfs wethouder was’. ‘Klopt helemaal, mevrouw’, beaamde ik en ik moest er gewoon even bij vermelden: ‘U heeft de meest beschaafde variant van ons ras meegemaakt’.