Willem: Erbarmen

Erbarmen. Het woord verdwijnt een beetje uit de samenleving. Logisch. Bijna niemand heeft het meer. We hebben het zo druk met opkomen voor onszelf, dat het denken aan de ander er helemaal bij inschiet. Op Urk vond je het hier en daar nog, vroeger, als vrucht van een gedegen christelijke opvoeding. Maar erbarmen is zeldzaam geworden. Heel soms hoor je het nog als bijvoeglijk naamwoord. Dan hebben we het over de ‘erbarmelijke’ toestand van de gemeentefinanciën of de ‘erbarmelijke’ prestaties van Oranje. En daar houdt onze kennis van erbarmen dan wel op.