DUS: Klusexamen

Drie keer bereikte ik een punt waarop ik echt (echt!) niet meer wist hoe het verder moest. Terwijl het zweet in stroompjes onder mijn oude Schalke-shirtje stroomde, begon mijn hoofdpijn steeds hinderlijker te pulseren. Vijf seconden lang leunde ik zuchtend met mijn voorhoofd tegen de muur, terwijl ik probeerde te negeren dat een rondslingerend schroefje in mijn blote voet prikte.