Sportcolumn: Grensgeval

De zomervakantie staat op sportgebied vooralsnog grotendeels in het teken van het WK voetbal. Op onze vakantie in Portugal heb ik zelf ook een paar sportieve activiteiten ondernomen. Een daarvan wil ik u niet onthouden.

Op het wereldwijde web had ik ontdekt dat er op ruim een uur rijden van onze vakantiebestemming Albufeira, een zip line is, die je vanuit Spanje naar Portugal brengt. Voor wie niet weet wat een zip line is, dit is vastgegespt in een veiligheidsharnas via een katrol naar beneden glijden over een strakgespannen kabel, ze noemen het ook wel tokkelen. Niet alleen grensoverschrijdend deze activiteit, maar ook een reis door de tijd, omdat je in Portugal landt voordat je in Spanje vertrok.

In ons gezin is vrouwlief de grootste waaghals. Bungeejumpen, parasailen, parachutespringen, ze draait er haar hand niet voor om en is gelijk enthousiast als dit soort ideeën besproken worden. Zelf ben ik wat terughoudender als het om dit soort avonturen gaat. Om me in te dekken had ik al aangegeven dat ik toch niet af zou mogen dalen, omdat ik waarschijnlijk niet zou kunnen voldoen aan het gestelde maximumgewicht.

Enfin, we togen goedgemutst richting Alcoutim, een klein stadje in het zuidoosten van Portugal, gelegen aan de rivier de Guadiana. Aan de overkant van de rivier ligt het Spaanse Sanlucar de Guadiana. Gezien de ligging is het volkomen logisch dat Alcoutim een rijke historie heeft als smokkelaarsbolwerk. Decennialang is hier vanwege de afgelegen ligging in kleine bootjes van alles en nog wat illegaal heen en weer overgevaren door contrabandistas. Een geschiedenis die een Urker aanspreekt, want laten we wel zijn, in ons dorp wordt ook genoeg binnengesmokkeld aan rookwaren en drank.

Nadat we onze auto hadden geparkeerd, volgde met een klein bootje de overtocht naar Spanje, waar we ons moesten melden bij een klein kantoortje van Limite Zero.

Argwanend werd mij verzocht plaats te nemen op de weegschaal. Waar ik al op hoopte gebeurde, ik was te zwaar. Zou ik er dan toch nog onder uit kunnen komen! De vriendelijke Spaanse mevrouw gaf aan dat ik feitelijk te zwaar was, maar door de gunstige wind die vandaag waaide mocht ik als grensgeval toch mee naar boven toe. Er was geen weg meer terug. Met een offroad truck werden we vervoerd naar het vertrekplatform. Na een korte uitleg liet ik eerst vrouwlief vertrekken. Toen moest ik er zelf aan geloven. Met een topsnelheid van 80 kilometer per uur zoefde ik 720 meter over de Guadiana heen, terug richting Portugal.

Een ervaring die ik achteraf niet had willen missen, grensgeval of niet.

Jelle Loosman