Willem: Hummelbroek

De Nederlandse geschiedenis kent een canon. Gerenommeerde geschiedkundigen bogen zich over de vraag over wie en wat daarin thuishoort. Het werd een gevarieerde tijdlijn in vijftig vensters. De Tachtigjarige Oorlog kwam er natuurlijk in en Willem van Oranje, maar ook de Statenvertaling en de VOC. Wel net zoiets, maar dan vanuit een ander perspectief, mag ik ook doen. Iedere aardverschuiving in de plaatselijke geschiedenis wordt door mij als dorpshistoricus omlijst en opgehangen in de canon van de tijd. Venster na venster creëert dat het verhaal van een eiland zonder zee. Mooi.

Er viel ook deze week wel weer te kiezen. De ouderwacht moest erbij, omdat onze twaalfjarigen gingen rellen voor het terugdraaien van het landelijk vuurwerkverbod, of in ieder geval een uitzonderingspositie voor Urk. Gewoon, dat het nergens mag, behalve hier. Dan was er het feit dat de koningin langskomt op ons dorp. Bijzonder, maar niet genoeg voor de canon. Dat voorrecht gaat naar een bericht met écht nieuwswaarde: Het verdwijnen van de Hummelbroek.

Er ligt een stapel van vijf in mijn kast. Dat zijn er eigenlijk vier teveel, want ze worden niet vies (tenminste, je ziet er niks op) en ze ruiken ook na een week gewoon nog naar smeerolie en metaal. De zwarte broek met vier witte pijlen op de flank. Het leg..